Chrzest

Chrzest to brama prowadząca ze śmierci do życia; to wejście do Kościoła i początek komunii z Bogiem. Jest pierwszym z sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego, który uwalnia od grzechu pierworodnego i z mocy śmierci. Stajemy się także członkami Ciała Chrystusa i jesteśmy przez to przeznaczeni by dołączyć do radości odkupionych.

O CHRZEST DLA DZIECKA PROSZĄ KOŚCIÓŁ ŚWIĘTY RODZICE.
Nie mogą ich w tej sprawie wyręczać osoby trzecie, np. krewni lub przyjaciele!

Dlatego:

  1. W odpowiednim czasie, przynajmniej tydzień przed planowanym Chrztem dziecka, ojciec lub matka zgłasza się w kancelarii parafialnej. Zgłaszając dziecko przynosi się akt urodzenia.

  2. Rodzice dziecka przygotowują się religijnie na uroczystość Chrztu św. dziecka: w dniu Chrztu św. przyjmują Komunię św. (chyba, że nie mogą, np. żyjąc w związku niesakramentalnym).

  3. Przy Chrzcie św. asystują zarówno rodzice jak i chrzestni.

  4. Do Chrztu Świętego przychodzimy punktualnie, przynajmniej 10 minut przed wyznaczoną godziną i zgłaszamy się do zakrystii.

  5. Gdyby Chrzest Święty miał być z różnych przyczyn przełożony na inny termin, należy o tym poinformować Parafię.

  6. Sakramentu Chrztu św. udzielamy w naszej Parafii w niedziele w czasie Mszy św. o godz. 13.00.

Okazja do Spowiedzi w czasie każdej Mszy św.

RODZICE CHRZESTNI

Chociaż rola chrzestnych jest pomocnicza w stosunku do rodziców naturalnych to jednak oni deklaru­ją pomoc rodzicom w realizacji istotnych obowiązków wiary i naturalnych powinności, zwłaszcza od­nośnie do wychowania i religijno-ludzkiej formacji dziecka. W przypadku, kiedy rodzice naturalni są słabo praktykującymi czy nawet obojętnymi, to rola chrzest­nych nabiera pierwszorzędnego znaczenia, a więc mają zapewnić dziecku chrześcijańskie wychowa­nie. Rodzice chrzestni w imieniu Kościoła przyjmują zobowiązanie troski o rozwój wiary dziecka, zwłaszcza dając świadectwo swoim życiem.

W związku z tym Kościół stawia przed chrzestnymi następujące wymagania (kan. 874):
– powinni być wybrani przez rodziców dziecka lub przyjmującego chrzest,
– wyrazili gotowość podjęcia się tego zadania i mają intencję pełnienia tej posługi,
– ukończyli 16 rok życia,
– są praktykującymi katolikami i przyjęli już sakrament bierzmowania,
– prowadzą życie eucharystyczne,
– żyją zgodnie z wiarą i są odpowiedni do podjęcia się zadania chrzestnego,
– jeśli są małżonkami – przyjęli sakrament małżeństwa (ślub kościelny),
– nie zaciągnęli kary kościelnej, np. ekskomuniki za przerwanie ciąży,
– nie są rodzicami naturalnymi dziecka.
 
Wyjątkowo chrzestnym może być również osoba prawosławna, natomiast osoba należąca do innego kościoła chrześcijańskiego może być jedynie świadkiem chrztu (kan. 872). Prawo kościelne wymaga jednego chrzestnego, zaś utrwalona tradycja zaleca wybrać chrzestnego ojca i matkę. Zdatność osoby do funkcji chrzestnego potwierdza jego własny proboszcz.
Wymagania kanoniczne jasno wskazują, że należy zerwać z praktyką wybierania na chrzestnych ludzi przypadkowych lub przygodnych, zwłaszcza kierując się względami towarzyskimi, świeckimi bądź materialnymi. Nie należy duchowo krzywdzić dzieci, prosząc na chrzestnych ludzi niewierzących, obojętnych religijnie czy niepraktykujących. Chrzestni mają bowiem w czasie liturgii i w życiu codziennym otwarcie i prawdziwie wyznawać wiarę oraz odpowiedzialnie zatroszczyć się o wychowanie religijne chrześniaka. Kościół przypomina, że nie można dopuszczać do pełnienia tego urzędu osób żyjących bez ślubu kościelnego, w związkach niesakramentalnych lub np. młodzieży lekceważącej i zaniedbującej obowiązek katechizacji.