ODNAWIANIE UMYSŁU, BY ROZPOZNAWAĆ

22 Niedziela zwykła: Jr 20,7-9, Ps 63, Rz 12,1-2, Mt 16,21-27

Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku…

Problemem chrześcijan w każdym czasie jest brak doświadczenia Bożej Obecności (zob. doświadczenie proroka Jeremiasza w pierwszym czytaniu). Ten brak wzmacnia pokusę, aby w codziennym życiu kierować się zasadami świata naznaczonego tajemniczym wydarzeniem u początków ludzkości zwanym popularnie grzechem pierworodnym. Myśleć i działać w harmonii z Bogiem można poprzez wytrwałe nawracanie się, czyli… przemianę umysłu. 

Zawsze jesteśmy wystawieni na pokusę, aby po Boże cele (dobro) sięgać sposobami tego świata. Jednym z nich jest np. stosowanie przemocy, innym zaś pokładanie ufności w pieniądzu.

Ostre słowa Jezusa skierowane do Piotra w dzisiejszym fragmencie Ewangelii odnoszą się również do nas. „Zejdź mi z oczu” (dosł. stań za mną) to przypomnienie, że wzór właściwego myślenia i działania jest w osobie Jezusa, nie w nas.

22nz